Ένα ιστορικό πρόσωπο που δεν συμβιβάστηκε. Δεν λύγισε.
Επιτυχημένη για μία ακόμη φορά η συνάντηση του κορυφαίου σκηνοθέτη Γιάννη Διαμαντόπουλου με τον εξαιρετικό Δημήτρη Βαρβαρήγο στον μονόλογο μιας σπουδαίας Ελληνίδας.
Η Υπατία, για πρώτη φορά, ανεβαίνει στο θέατρο σε έναν καθηλωτικό μονόλογο, σε μεταφορά από το ομώνυμο βιβλίο με την υπογραφή του συγγραφέα Δημήτρη Βαρβαρήγου, που με λόγο ευθύ απογυμνώνει σκληρές αλήθειες για την τυφλή δογματική πίστη, τον θεό, τη μητρότητα και την αγάπη ως μοναδικό αγαθό.
Ο εξαίρετος Γιάννης Διαμαντόπουλος σκηνοθετεί ένα έργο ορόσημο για τη σύγχρονη ελληνική δραματουργία, με την ηθοποιό Μέμη Αναστασοπούλου να ενσαρκώνει τον ρόλο.
Ένα έργο που έρχεται από το παρελθόν για να ρίξει φως στα βαθιά σκοτάδια μιας σκληρής κοινωνίας, που οδηγεί ακόμη και στο τέλος της ζωής μιας γυναίκας.
Ταυτόχρονα, ένα έργο απόλυτα σύγχρονο, γιατί η Υπατία είναι γέννημα ηρωίδα και θύμα κάθε κοινωνίας σε ηθική κατάπτωση.
Η Υπατία, ως σύμβολο γνώσης και ελευθερίας, δεν αφηγείται απλώς. Δεν μιλά μόνο για την αγάπη για τον άνθρωπο, τον θεό, την πίστη και την αλήθεια.
Σπαράζει. Κραυγάζει. Ουρλιάζει.
Γι’ αυτό και πληρώνει το τίμημα με την ίδια της τη ζωή, επειδή δεν σιώπησε ποτέ.
«Γυναίκες, καμώνεστε πως δε με γνωρίζετε και χαμηλώνετε το κεφάλι; Η Υπατία είμαι, η γυναίκα που όρθωσε το ανάστημα της στους άντρες, στον κλήρο, στο σκοτάδι. Είμαι εγώ που υπερασπίστηκα κάθε δικαίωμα σας για ελευθερία».
Ο σύγχρονος λόγος της αναδεικνύει τη διαχρονικότητα της μορφής της και συνομιλεί με το σήμερα, υπενθυμίζοντας πόσο αναγκαία παραμένει η ισότητα των δύο φύλων και η ελευθερία της σκέψης.
Ένα θεατρικό ταξίδι που συγκινεί, αφυπνίζει και εμπνέει.
Σχόλια