Χλιμίντρισμα:Η τέχνη της κάθαρσης συνέντευξη με την ηθοποιό Κατερίνα Αμπλιανίτη
- Angie Nomikou
- πριν από 1 ημέρα
- διαβάστηκε 5 λεπτά
Έγινε ενημέρωση: πριν από 3 ώρες
Οι Ερινύες κυνηγούν ενοχές. Εσύ πιστεύεις ότι ο σύγχρονος άνθρωπος έχει ακόμα ενοχές ή μόνο δικαιολογίες;
Πιστεύω πως ο σύγχρονος άνθρωπος βιώνει πρωτίστως φόβο. Φόβο για τον συνάνθρωπο, για το μέλλον, αλλά και για τον ίδιο του τον εαυτό. Και όταν κυριαρχεί ο φόβος, χάνεται η σύνδεση. Απομακρυνόμαστε ο ένας από τον άλλον, κλεινόμαστε όλο και περισσότερο στον εαυτό μας και τελικά μένουμε μόνοι απέναντι σε όσα συμβαίνουν γύρω μας.Αυτή η απομάκρυνση γεννά αδυναμία· αδυναμία να αντιδράσουμε ουσιαστικά, να σταθούμε πραγματικά δίπλα στον άλλον, να αναλάβουμε ευθύνη, να δράσουμε. Και κάπου εκεί γεννιούνται και οι ενοχές. Όχι επειδή δεν αντιλαμβανόμαστε τι συμβαίνει, αλλά επειδή συχνά μένουμε παγωμένοι απέναντι στις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις.Νομίζω πως οι ενοχές υπάρχουν ακόμη· απλώς πολλές φορές μένουν στη θεωρία. Ξέρουμε, αισθανόμαστε, εκφραζόμαστε, αλλά δυσκολευόμαστε να μετακινηθούμε πραγματικά. Και αυτή η μετατόπιση είναι ίσως η πιο δύσκολη και πιο επαναστατική πράξη σήμερα.
Ποιο σημείο του έργου σε βρήκε πιο απροετοίμαστη συναισθηματικά;
Το συγκεκριμένο έργο με απελευθέρωσε πολύ, γιατί με έφερε αντιμέτωπη με έναν συσσωρευμένο θυμό που κουβαλούσα μέσα μου για όλα αυτά που συμβαίνουν: τους πολέμους, την αδικία, την αλαζονεία του σύγχρονου ανθρώπου και την ατιμωρησία γενικότερα.
Οι άνθρωποι έχουμε την τάση να ωραιοποιούμε καταστάσεις, επειδή φοβόμαστε να τις αντικρίσουμε κατάματα. Ίσως γιατί κατά βάθος είμαστε φυγόπονοι απέναντι στην αλήθεια. Το έργο του Μάριου Ποντίκα, όμως, δεν σου επιτρέπει να κρυφτείς. Σε αναγκάζει να κοιτάξεις αυτόν τον θυμό και τελικά να τον εκτονώσεις.
Και αυτή η διαδικασία είναι βαθιά λυτρωτική. Γιατί η οργή εδώ δεν λειτουργεί καταστροφικά· γίνεται πολιτική και ηθική αφύπνιση. Ξυπνά τον επαναστάτη μέσα σου.
Υπάρχει μια στιγμή στην παράσταση όπου νιώθεις ότι παύεις να “παίζεις” και απλώς υπάρχεις;
Σε όλη τη διάρκεια της παράστασης αφήνομαι στην παρόρμηση, στην αίσθηση και στο ένστικτο. Εκεί συμβαίνει η απόλυτη μεταμόρφωση. Αν προσπαθήσεις να την οργανώσεις ή να την ελέγξεις, χάνει τη μαγεία της τόσο για εμένα ως ηθοποιό όσο και για τον θεατή.
Υπάρχουν στιγμές που δεν αισθάνομαι ότι “παίζω”, αλλά ότι υπάρχω μέσα σε κάτι πυρηνικό και βαθιά αληθινό. Σαν να παύει για λίγο η απόσταση ανάμεσα σε εμένα, στον ρόλο και σε αυτό που συμβαίνει επί σκηνής.
Τι σε κουράζει περισσότερο σε μια τέτοια παράσταση: το σώμα ή η ψυχή;
Λόγω της τεχνικής των αναπνοών, μετά την παράσταση νιώθω τελικά πιο ανάλαφρη. Υπάρχει, φυσικά, έντονη σωματική κούραση, γιατί για μία ώρα το σώμα βρίσκεται σχεδόν σε κατάσταση έκστασης.
Όμως αυτό που μένει μετά είναι αναζωογονητικό. Σαν να ανοίγει και να καθαρίζει η ψυχή. Ίσως γιατί το θέατρο, όταν είναι αληθινό, λειτουργεί και σαν μια μορφή κάθαρσης όχι μόνο για τον θεατή αλλά και για τον ίδιο τον ηθοποιό.
Υπάρχει κάτι “βίαιο” στην αλήθεια αυτού του έργου;
Βίαιη είναι η ίδια η πραγματικότητα που βιώνουμε καθημερινά στους δρόμους. Το έργο απλώς την αποτυπώνει ποιητικά.
Και ίσως αυτό είναι που σοκάρει περισσότερο: όχι η υπερβολή του έργου, αλλά το πόσο αναγνωρίσιμο μοιάζει τελικά αυτό το σκοτάδι.
Στις Ερινύες υπάρχει συγχώρεση ή είναι ξένη λέξη;
Στη δική μου θεώρηση, οι Ερινύες θέλουν να συγχωρήσουν. Αν δεν το ήθελαν, θα είχαν ήδη αποσυρθεί· δεν θα εμφανίζονταν καν. Το γεγονός ότι επιστρέφουν και μάχονται σημαίνει πως, βαθιά μέσα τους, εξακολουθούν να ελπίζουν σε κάτι καλύτερο.
Γιατί ακόμη και η απαίτηση για λογοδοσία κρύβει μέσα της μια πίστη ότι ο άνθρωπος μπορεί να αλλάξει. Απλώς, για να φτάσουμε εκεί, πρέπει πρώτα να ταρακουνηθούμε.
Και πόσο βαθιά ανθρώπινο είναι αυτό.
Αν μπορούσες να πεις μία φράση στον Χείρωνα μέσα από τη θέση της Ερινύας, ποια θα ήταν;
«Ανάλαβε την ευθύνη σου και άκου».
Με προβληματίζει πολύ το πώς, στη θεωρία, όλοι είμαστε καλοί και συνειδητοποιημένοι, αλλά στην πράξη δυσκολευόμαστε να μετακινηθούμε πραγματικά. Ζητάμε συγγνώμη, αλλά δεν αλλάζουμε στάση.
Συχνά τοποθετούμε τον εαυτό μας σε ένα βάθρο και περιμένουμε από τους άλλους να έρθουν προς εμάς, ενώ η αληθινή μεταμέλεια ξεκινά όταν βρίσκεις το θάρρος να παραδεχτείς πως πράγματι έφταιξες.
Για να ακούσεις, όμως, πρέπει πρώτα να εμπιστευτείς τον άλλον άρα να πάψεις να τον φοβάσαι. Και τελικά όλα συνδέονται μεταξύ τους.
Πιστεύεις ότι η τέχνη μπορεί ακόμα να καταδικάζει, όπως οι Ερινύες;
Η τέχνη μπορεί να φωτίσει. Από εκεί και πέρα, ο καθένας επιλέγει τι θέλει να δει.
Δεν πιστεύω ότι η τέχνη αλλάζει τον κόσμο με άμεσο τρόπο. Μπορεί όμως να διαρρήξει την αδιαφορία, να δημιουργήσει ρήγματα μέσα σου και να σε φέρει αντιμέτωπο με πράγματα που μέχρι πριν απέφευγες να κοιτάξεις.
Και αυτό από μόνο του είναι μια βαθιά πολιτική πράξη.
Όταν τελειώνει η παράσταση, τι μένει μέσα σου: κάθαρση ή βάρος;
Κάθαρση. Αγαπώ πολύ το πλάσμα που υποδύομαι. Έχει ένα θάρρος αποφασιστικό και σχεδόν ζηλευτό. Νομίζω πως «κλέβω» στοιχεία του και για τη δική μου καθημερινότητα.
Ελπίζω κάποτε, ως κοινωνία, να βρούμε την Ερινύα μέσα μας. Αλλά για να συμβεί αυτό, χρειάζεται πρώτα να εμπιστευτούμε τις Ερινύες που ήδη ζουν δίπλα μας. Και ύστερα να συμμαχήσουμε, ώστε να δημιουργηθεί επιτέλους αυτό το «δικαστήριο» που τόσο έχουμε ανάγκη: ένας χώρος όπου η ευθύνη δεν θα αποφεύγεται και όσοι πρέπει θα λογοδοτούν πραγματικά.
Η παράσταση αφήνει μέσα μου μια αίσθηση κάθαρσης, αλλά και εγρήγορσης. Σαν μια υπενθύμιση ότι δεν αρκεί μόνο να αισθάνεσαι· πρέπει κάποια στιγμή και να μετακινείσαι.
Ακολουθεί το δελτίο τύπου της παράστασης "Χλιμίντρισμα"
του Μάριου Ποντίκα
Το Χλιμίντρισμα, το τελευταίο και πιο ιδιότυπο έργο του Μάριου Ποντίκα, ανεβαίνει για πρώτη φορά στη σκηνή, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τσιάμη.
Ο συγγραφέας, απομακρυνόμενος από τον ρεαλισμό των πρώτων του έργων, βυθίζεται στον αρχαίο μύθο, πειραματίζεται, ανατρέπει τα όρια του λόγου και δημιουργεί ένα αιχμηρό, μετά-δραματικό σκηνικό τρίπτυχο. Το έργο μας καλεί να πορευτούμε σε έναν τόπο στα όρια του πραγματικού και του μεταφυσικού, για να αναστοχαστούμε το ίδιο το ανθρώπινο γένος: την έπαρση του, την ευθύνη του και την τραγική του φύση.
Στο κέντρο, ο Κένταυρος Χ(ε)ίρων. Το αλογίσιο μέρος του έχει αποσπαστεί, τον έχει εγκαταλείψει γιατί «σιχάθηκε την ανθρωπίλα». Έχει απομείνει μισός. Ένα αποδομημένο σύμβολο του πολιτισμένου ανθρώπου. Οι Ερινύες τον εντοπίζουν και τον φέρνουν αντιμέτωπο με όσα πίστεψε, με τις τυφλές ελπίδες που υπερασπίστηκε και διέδωσε. Ο Κένταυρος Χ(ε)ίρων μετανοεί και απολογείται. Οι Ερινύες τον καταδικάζουν. Ο λόγος του καταρρέει. Καταφεύγει στην ταπείνωση του. Στα βάθη της σιωπής.
Η Κασσάνδρα διασχίζει έναν κόσμο ήδη κατεστραμμένο για να αρθρώσει το ανείπωτο. Ο προφητικός της λόγος φτάνει στα όρια του. Προσπαθεί να πει αυτό που δεν χωρά στις λέξεις. Η φωνή της επιμένει. Η γλώσσα της αποκόπτεται. Καταφεύγει σε άναρθρες κραυγές.
Το Χλιμίντρισμα συνδιαλέγεται με την Ορέστεια του Αισχύλου, με τον μύθο του Προμηθέα, και αντηχεί τον υπαρξιακό κόσμο του Μπέκετ και του Χ. Μύλλερ. Ταυτόχρονα διαμορφώνει ένα σκηνικό και ηχητικό πεδίο υψηλής έντασης, στο οποίο ο άναρθρος λόγος, οι ψίθυροι, οι λυγμοί και οι σιωπές συμμετέχουν ισότιμα στη συγκρότηση των νοημάτων.
Η παράσταση Χλιμίντρισμα καταδύεται σε έναν βαθύ κόσμο, με δικούς του νόμους, όπου το ανείπωτο βιώνεται συλλογικά.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Κείμενο: Μάριος Ποντίκας
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Τσιάμης
Χορογραφία - Επιμέλεια κίνησης: Ελένη Χατζηγεωργίου
Σχεδιασμός Κοστουμιών: Agata Uchman
Κατασκευή & Yλοποίηση Κοστουμιών: Αναστασία Καρατζά
Κατασκευή Μάσκας: Ζωή Κελέση
Σχεδιασμός Φωτισμού: Δημήτρης Κασιμάτης
Σκηνικά, Video, Αφίσα, Moυσική video trailer: Σήφης Λυκάκης
Βοηθός σκηνοθέτη: Κατερίνα Μούτσου
Β΄ Βοηθοί σκηνοθέτη: Σπυριδούλα Χατζιδάκη, Άγγελος Ζαχαριάδης
Φωτογραφίες: Λίλια Αγάθου, Σήφης Λυκάκης.
Video Trailer: Γιώργος Αποστολόπουλος
Επικοινωνία: Άντζυ Νομικού (angienomikou@gmail.com)
Παραγωγή: Εταιρεία Θεάτρου PER THEATER FORMANCE
Ερμηνεύουν: Κατερίνα Αμπλιανίτη, Ειρήνη Δένδη, Μιράντα Ζησιμοπούλου, Ρόζυ Μονάκη, Δημήτρης Τσιάμης.
Πληροφορίες Παράστασης: Από Πέμπτη 7 Μαΐου έως Κυριακή 31 Μαΐου 2026.Ημέρες & ώρες παραστάσεων:Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 21:00.Κυριακή στις 20:00
*Παρασκευή 15/5, ώρα έναρξης παράστασης στις 19.00.
Τιμές εισιτηρίωνΓενική Είσοδος: 16€Μειωμένο: 12€
Προπώληση - Εισιτήρια: https://bios.gr/bios/tickets/event.php?id=305
Διάρκεια παράστασης: 88’ ( χωρίς διάλειμμα)
BIOS Πειραιώς 84Πειραιώς 84, 10435, Αθήναhttp://pireos84.bios.gr/Πληροφορίες: 2103425335
Η παράσταση πραγματοποιείται με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.
Σχόλια